De Lagotto Romagnolo

 

Historiek

De voorouder van de Lagotto is zeer waarschijnlijk de Franse Barbet. De Barbet wordt beschouwd als de stamvader van alle moderne waterhonden. De Lagotto staat van alle waterhonden wellicht het dichtst bij de Barbet.

Zoals de Barbet is ook de Lagotto een rustieke hond; versta hieronder een enigszins ruw en onbehouwen voorkomen en anatomie, met een ruwharige vacht. De Lagotto is ook psychologisch en morfologisch van hoge kwaliteit. Hij is een goede zwemmer en een goede apporteur. Het feit dat de Lagotto samen met de Barbet wordt beschouwd als een schakel tussen de prehistorische en de moderne hond mag niet laten veronderstellen dat het om een hond met een ruw karakter zou gaan. Wel integendeel. De Lagotto is een fijnbesnaarde, vriendelijke en zeer sociale hond.

De Lagotto is als ras zeer oud. Wandtapijten van de 13de en 14de eeuw tonen al honden identiek aan de huidige specimens die volop als waterhond actief waren. Maar er is meer. Op Egyptische reliëfs zijn ruwharige honden te zien tijdens de jacht. De hypothese dat de Barbet en de Lagotto een Afrikaanse oorsprong hebben, wordt bevestigd door de honden die, hoewel groter dan de Lagotto, uit het Midden-Oosten werden meegebracht door de kruisvaarders. Deze kruistochten brachten de Europeanen immers ook in contact met de Arabische wereld die tijdens de middeleeuwen op kynologisch gebied verder stond.

Wanneer de Arabische beschaving Spanje overheerste, dook ook daar een kleine hond op die veel gelijkenis vertoonde met de Barbet, een goede zwemmer met ruwharige vacht. Vanuit Spanje lagen Frankrijk en de rest van Europa dicht bij.

Ook in Italië dook de ruwharige hond op - mogelijk al voor de verschijning in Spanje - via meerdere commerciële contacten met Afrika en het Midden-Oosten. Zelfs al in Etruskische graven waren afbeeldingen van de bewuste honden te zien. In Italiaanse moerasgebiden kwam de Lagotto al zeer vroeg voor als jachthond.

Met het droogleggen van de Italiaanse moerasgebieden kreeg de Lagotto in Italië een andere gespecialiseerde bestemming: het zoeken van truffels. In deze landelijke gebieden, bij de plattelandsbevolking, bleef de Lagotto een sobere en rustieke hond. Sober en rustiek zoals de mensen bij wie hij leefde.

Tot op heden heeft de Lagotto dit karakter behouden, dat hem in staat stelt op een zeer dynamische manier te werken voor zijn baas.

Zijn voorkomen en karakter maken de moderne Lagotto tot een waardige erfgenaam van zijn voorouders.

 

Karakter en voorkomen

De Lagotto Romagnolo is een plattelandsgentleman. Een gedistingeerde herenboer met beide voeten in het landleven en van een verfijnde cultuur tegelijkertijd. Aangenaam in huis en een ijverige, harde werker die houdt van het land en de bossen en als het even kan in zijn blootje een duik neemt in de plaatselijke vijver. In hondentaal uitgedrukt: een "caniche de campagne".

De Lagotto Romagnolo is een sympathieke, gezonde knul. Hij houdt van werken zoals lopen, snuffelen, naar school gaan en zeker ook truffels zoeken. Hij is zeer sociaal en vriendelijk, zonder schuchter of vreesachtig te zijn. De Lagotto houdt van energieke wandelingen in het bos, het veld of op het strand. Zijn warme vacht beschermt hem tegen het meest gure weer.

De Lagotto is een gezonde hond. Een hond uit een goede combinatie die een goede verzorging en voeding krijgt, wordt makkelijk 12 jaar en ouder.

Hij is snugger en leert vlot. De Lagotto is dan ook makkelijk op te leiden. Hij kan worden gecorrigeerd zonder echter te hard in te grijpen. Hij zal bij een correctie al snel piepen. Daarentegen is hij zeer gevoelig voor positieve aanmoediging en beloning.

De Lagotto is dé truffelzoeker bij uitstek. Zijn enorm verfijnd reukvermogen maakt er een allerbeste snuffelaar van. In Frankrijk en Italië wordt hij op ruime schaal gebruikt bij het zoeken naar truffels. In deze landen worden ook wedstrijden gehouden, elk volgens het eigen reglement. De Lagotto heeft dit speuren naar truffels in de genen. Deze aanleg wordt nog versterkt door de pups de smaak en de geur van truffels letterlijk met de moedermelk mee te geven. De fokker smeert namelijk de tepels van het moederdier in met truffelolie. Bij ons wordt de truffel vervangen door houten blokjes die met truffelolie worden besprenkeld om op die manier de kwaliteit van truffelzoeker wakker te houden. Het aanleren gaat opmerkelijk vlot; de hond zelf beleeft er een enorm plezier aan.

Hoezeer hij ook houdt van werken en het actieve buitenleven, in huis is hij rustig en gedraagt zich als een perfecte familie- en huishond. Buiten logeren in een aangepaste ren en hok kan net zo goed als binnen verblijven.

De Lagotto is een hond die vaak door allergische mensen zeer wordt gewaardeerd. Getuigenissen van allergiepatiënten die van andere honden last ondervinden maar van een Lagotto in huis niet de minste hinder ervaren, zelfs al stoeien ze met de hond en steken hun neus letterlijk in hun vacht, laten vermoeden dat de Lagottovacht meer dan iets bijzonders is.

Zijn looppas laat duidelijk zien hoe lichtvoetig maar toch stevig gegrond deze hond zich beweegt. Zijn wijze van bewegen is ingegeven door zijn werkkarakter als truffelhond; hij gaat namelijk bij voorkeur draven of in lichte galop lopen. Volop galopperen is niet de juiste methode om truffels op te sporen. Het is een vrolijke klant die heel zijn omgeving snuffelend verkent tot diep onder de grond. Op onze standaardpagina en in de boeken opgenomen in onze bibliografie vindt u nog meer gegevens.

 

 

Rasstandaard

Nr. FCI 298/031219196/F

Land van oorsprong: Italië.

FCI classificatie: groep 8, sectie III, waterhonden.

De volledige en zeer gedetailleerde standaard van de lagotto kan u vinden bij het FCI of in de boeken over de Lagotto (zie onze bibliografie). Deze standaard is nuttig voor de fokker en indien u er op uit bent om met uw Lagotto shows te bezoeken. De officiële rasstandaard vindt u hier in het Engels en het Frans.

Op deze bladzijde geven wij u een becommentarieerde standaardbeschrijving. Deze geeft een realistische kijk op de Lagotto, zijn anatomie en zijn werkijver. Vooral in Italië en grote delen van Frankrijk blijft men immers nog steeds de werkeigenschappen van de Lagotto prioritair stellen.

Algemeen wordt daar bij de Lagotto de nadruk gelegd op harmonie tussen vorm en functionaliteit. De Lagotto is een rustieke hond zoals zijn dubbele vacht (met ondervacht) aantoont. Het is een zeer sympathieke hond, zeer zachtaardig, aanhankelijk en betrouwbaar. Dankzij deze kwaliteiten is de Lagotto een goede familiehond. Het is een edele hond die zich soepel en vlot beweegt; zijn houding is fier en krachtig. Deze hond moet steeds een sterke structuur vertonen, goed geproportioneerd en met een vierkanten bouw.

Het hoofd is middelmatig massief en de schedel is naar achteren toe breder en ronder. De snuit moet sterk zijn met een niet te zeer geaccentueerde stop. De neusgaten zijn breed, open en beweeglijk. De neus mag, hoewel hij eerder groot is, niet uitspringen.

De ogen zijn vol zachtaardigheid, onder het front geplaatst, afgerond en versierd met lange wimpers.

Het oor is middelmatig groot ten opzichte van het lichaam, hangend en driehoekig. De oren zijn zeer beweeglijk en bevestigd aan stevig spierwerk.

Het typische schaar- of tanggebit is krachtig, volledig en goed geproportioneerd ten opzichte van de lichaamsgrootte. Een licht afwijkende stand van de tanden wordt getolereerd (prognathisme) op voorwaarde dat het gebit sterk is en geschikt om te werken, eerder dan een correct maar zwak gebit.

De nek moet harmonieus samenvloeien met de schoft, de borst en de schouders met lange en sterke spieren. De nek is een fundamenteel functioneel element voor de lagotto.

Het lichaam is kort, compact. De romp moet ongeveer gelijk zijn aan de schofthoogte. Zo past de ideale Lagottto in een vierkant. De borst is breed en gespierd.

De schoft is lang en breed en vormt een harmonieus geheel met de rug. De schoft is het hoogste punt van de bovenlijn van de romp.

De rug is lang, breed, sterk, gespierd en lichtjes dalend naar achteren toe. De nierstreek moet kort zijn, breed en sterk en harmonieus samenvloeien met rug en zitvlak.

De flanken moeten kort zijn met een nauwelijks merkbare holte. Het zitvlak is lang, breed, lichtjes afgerond en hellend.

In rust moet de staart gedragen worden als een sabel. Wanneer de hond aandachtig is, staat de staart hoog zelfs tot boven de rug; hij mag echter nooit gekruld zijn.

De algemene structuur van de lagotto laat hem vlot en soepel bewegen met een korte pas.

De grootste fouten die zich kunnen voordoen, hebben betrekking op de afmetingen die te veel onder de standaard zouden liggen, een platte schedel, een niet-krullende of niet-wollige vacht. Gelukkig behoren deze fouten stilaan tot het verleden en zijn zij resten van vroegere vermengingen met andere honden. Door de oordeelkundige fok van deze tijd komen deze tekorten bijna niet meer voor.

Deze sympathieke hond is makkelijk op te voeden en op te leiden. Hij is aandachtig tijdens het werken, zowel bij het truffel zoeken als in de hondenschool. Hij heeft zijn jachtinstinct verloren en gebruikt zijn buitengewoon reukvermogen nu om truffels te zoeken. Het gebeurt dat hij zich laat verleiden door de geur van een dier dat langs komt, maar vermits hij altijd in de buurt van zijn begeleider werkt, kan hij makkelijk onder controle worden gehouden.

De Lagotto is een uitstekende gezelschaps- en familiehond: sympathiek, evenwichtig, snugger en zeer trouw.

 

Enkele cijfers:

Schofthoogte: reu: 43 tot 48 cm (ideaal = 46 cm); teef: 41 tot 46 cm (ideaal = 43 cm).

Gewicht: reu: 13 tot 16 kg.; teef: 11 tot 14 kg.

Kleuren: wit (bianco), vuilwit (arancio), wit-vuilwit (bianco-arancio), wit-bruin (pezzato-maronne), bruin (maronne), roodschimmel (roano-maronne)

 

Vachtverzorging

De Lagotto verhaart niet. Het haar groeit dus door en vormt bij de volwassen dieren een ruwharige maar zachte vacht die het dier zijn rustieke uiterlijk geeft en tegelijk beschermt tegen de meest gure weersomstandigheden. Wanneer de lagottovacht niet wordt verzorgd, gaat ze klitten en vervilten. De specifieke vacht van de Lagotto geeft ook niet of alleszins veel minder de typische hondengeur in huis of in de wagen, zeker wanneer de hond nat van buiten komt.

De kleur van de vacht ondergaat bij de Lagotto vaak een verandering tijdens de groei. Zo kan het bruin geleidelijk aan anders getint worden. Of bij een roodbruinschimmel (roanno-maronne) kleur wordt de pup schijnbaar wit/bruin geboren maar al na een paar dagen is in de ondervacht duidelijk de roanno-maronne kleur te bemerken. Ook de bruine pups zijn zeer donker bij de geboorte, voor de leek soms bijna zwart.

 

1. De Standaard.

Volgens de standaard moet de Lagottovacht 1 tot 2 maal per jaar worden afgeschoren. De kop wordt soms niet geschoren omdat het haar ervan minder snel terug groeit, maar toch kan het de krul op het hoofd zeer verbeteren. Twee tot vier maanden daarna heeft het haar opnieuw de juiste lengte van 4 cm (uitgerokken krul) bereikt zoals de standaard het voorschrijft.

Deze wijze van scheren wordt nog vaak toegepast waar met de honden wordt gewerkt in hte truffel zoeken. Het is voor de hond makkelijker deze taak uit te voeren met een niet te lange vacht en voor de begeleider minder werk om het dier te verzorgen.

Ook bij teven wordt het scheren toegepast wanneer een paar weken na de dek blijkt dat de teef drachtig is. Het moederdier kan zo beter verzorgd worden en wanneer de pups geboren worden, verloopt het zogen vlotter en kunnen de pups de moedervacht niet beschadigen. Wanneer de pups enkele maanden later het nest hebben verlaten heeft het moederdier opnieuw haar juiste vacht.

De pups worden op de leeftijd van ongeveer 3 à 4 maanden volledig geschoren om de vacht te helpen krullen en om een goede ondervacht aan te maken.

Strana eerste scheerbeurt roano pup
Giusto voor eerste scheerbeurt
Giusto tijdens eerste scheerbeurt
Giusto na eerste scheerbeurt

 

2. De toilettage.

Vooral bij eigenaars die met hun honden shows bezoeken is er een toilettagevorm ontstaan. Deze 'toilettagestandaard' is geleidelijk aan gegroeid uit de praktijk. Naast showbezoekers zijn ook vele eigenaars voor deze toilettage te vinden omdat hun Lagotto daardoor een echt country gentleman uitzicht krijgt. U kan dit zelf onder de knie zien te krijgen of bij een toilettagesalon aankloppen dat de Lagotto kent of wil leren kennen.

 

3. Onze verzorging.

Zij die de standaard volgen en hun Lagotto dus louter scheren, zullen hun hond vaak niet periodiek borstelen en kammen. Zij die de toilettage toepassen, zullen wel borstelen en kammen om het klitten te vermijden. Sommigen gaan daarin zeer ver zodat hun Lagotto soms een te wollig en "opgeblazen" uiterlijk krijgt. Dit laatste is niet toegestaan door de rasstandaard. De Lagotto is zeker geen poedel of Bichon. De vacht van de Lagotto moet verzorgd worden maar zijn rustieke uiterlijk moet daarbij wel duidelijk blijven.

Wij zijn van mening dat een goede verzorging bestaat uit het periodiek borstelen van de droge vacht al dan niet gevolgd door kammen.

Na het borstelen kunnen we de hond wassen met een shampoo voor ruwe vachten. De vacht van de Lagotto moet bovenop wat hard aanvoelen. Deze vachten komen niet meer vaak voor. De vacht moet door een shampoo dan ook niet nog zachter gemaakt worden dan die al is. Vandaar de shampoo voor ruwharige rassen. Vandaar ook zo weinig mogelijk wassen; gewoon afspoelen met water is vaak voldoende of helemaal niet wassen of spoelen maar gewoon laten drogen zodat het vuil van de wandeling er af valt. De hond laten we dan drogen vooraleer te knippen.

Eén of twee keer per jaar of soms vaker (einde van de winter en in de zomer) kunnen we de honden ook scheren op drie, zes of negen mm lengte. Dergelijke scheerbeurt verfrist en verjongt de vacht.

Dit alles lijkt misschien veel werk maar hoeft het niet te zijn. Zeer vaak kammen doen we niet. We laten de vacht langere tijd zijn gang gaan. Af en toe wordt aan elke hond dan wel eens een paar uren vachtverzorging gespendeerd, maar daar staat tegenover dat we er langere tijd geen werk aan hebben gehad. En vergeet niet: de Lagotto verhaart niet en vraagt dus geen herhaaldelijk stofzuigen en poetsen in de verharingsperiode zoals bij andere rassen. De tijd die u daarmee uitspaart, geeft u ruimschoots de mogelijkheid om uw Lagotto te verzorgen.

 

4. De verzorging van de oren en nagels.

Lagotti kunnen ook veel haar in de oren hebben, tot zelfs klitten toe. Het varieert sterk naargelang de hond en de vacht. Het haar moet ook periodiek uit de oren worden verwijderd, met de vingers of met een klemschaartje. Het vrij maken van de oren speelt een grote rol bij de oorhygiëne en het voorkomen van oorinfecties. Bij de apotheek kan u een verzorgende olie kopen om na de oorverzorging te gebruiken bij de hond.

De nagels moeten ook kort gehouden worden. Eén of twee maal per maand de nagels knippen tot aan het 'levende' deel is nodig. Wanner je te ver knipt gaat de nagel bloeden wat niet makkelijk stelpt. Aanstippen met bloedstelpend middel (apotheker) helpt snel.

 

5. Puppy's wennen aan de verzorging.

Al deze verzorgingsrituelen moeten aan de pup worden bijgebracht van jongsaf. Daarbij kan enige doortastendheid nodig zijn zodat de pup snapt dat er geen ontkomen aan is en dat dergelijke onderhoudsbeurten in de toekomst nog nodig zullen zijn. Indien dit niet aan de pup wordt geleerd, zal elke vacht- en oorverzorging later een bron van ergernis en stress zijn, voor dier en baas.

 

Home